|
|
|
|
|
به تركه ميگن: با «پستو» جمله بساز، ميگه كيرم تو دهنت! ميگن: بابا اين پستوش كجا بود؟! ميگه: پس تو كس ننت! به تركه ميگن: با «پيچگوشتي» جمله بساز. ميگه: داشتم ميرفتم، سر پيچ گوشتي (زني) واستاده بود كه نگو! به تركه ميگن: با «ترجمه» جمله بساز، ميگه: انتر جمعه كجا بودي؟! به تركه ميگن: با «تلاش» جمله بساز، ميگه: مادرم رفت بازار طلاشو فروخت! به تركه ميگن: با «تورج» جمله بساز. ميگه: حقوق گرفتم، رفتم همه رو زدم تو رج (رگ)! به تركه ميگن: با «توكيو» جمله بساز، ميگه: من خديجه رو دوست دارم توكيو؟! به تركه ميگن: با «تويوتا و پاژرو» جمله بساز، ميگه: تويوتاك قد كشيده، پاجيروفتي روي سينم! به تركه ميگن: با «جام جم» جمله بساز. ميگه: صبح كه از خواب پاميشم جامو جم ميكنم! به تركه ميگن: با «چيپس» جمله بساز. ميگه: چي پسر خوبي! (چه پسر خوبي) به تركه ميگن: با «حميد و فريد» جمله بساز. ميگه: شما با هميد؟ چند نفريد؟ به تركه ميگن: با «حيدر» جمله بساز، ميگه: اومدم در خونتون هي در زدم، هي در زدم، هيچكي درو باز نكرد. بهش ميگن: نه بابا، با «آقا حيدر» جمله بساز، ميگه: اومدم در خونتون، آقا! هي در زدم، هي در زدم، هيچكي در رو باز نكرد! به تركه ميگن: با «خرچنگ» جمله بساز، ميگه: كره خر چنگ نزن! به تركه ميگن: با «رادار» جمله بساز ميگه: از اينجا به خونه ما راداره!! به تركه ميگن: با «ريلكس» جمله بساز. ميگه: رفتيم باغوحش با گوريل عكس گرفتيم! به تركه ميگن: با «زنبور و خر و گاو» جمله بساز، ميگه: زنبور خره، گاو منه! به تركه ميگن: با «ستيز» جمله بساز، ميگه: موبايل سِت ايز آف (mobile set is off)!!! به تركه ميگن: با «سوسن» جمله بساز. ميگه: من چلوكباب دوست دارم مخصوصا با سماق! به تركه ميگن: با «سيدي» جمله بساز، ميگه: چُسيدي! به تركه ميگن: با «سينا» جمله بساز. ميگه: با عباساينا رفتيم بيرون! به تركه ميگن: با «شمشير» جمله بساز، ميگه: فدات شم شير ميخوري؟! به تركه ميگن: با «شيده» جمله بساز. ميگه: رفتم خونه ديدم بچه شاشيده! به تركه ميگن: با «شيشه» جمله بساز، ميگه: ساعت يك ربع به شيشه 6 ! به تركه ميگن: با «صداقت» جمله بساز، ميگه: داشتم با تلفن صحبت ميكردم صدا قطع شد! به تركه ميگن: با «عدس» جمله بساز، ميگه: اگه امشب نياي اَدست دلخور ميشم! به تركه ميگن: با «علي» جمله بساز. ميگه: صندلي به تركه ميگن: با «قيمت» يك جمله بساز، گفت: مامان بدو تو آشپزخونه كه خورشت قيمت سوخت. به تركه ميگن: با «كار و كوشش» جمله بساز، ميگه: شلوار كار من كوشش ؟! به تركه ميگن: با «كريستال» جمله بساز، ميگه: ماي كير ايز تال (my kir is tall) ! به تركه ميگن: با «كس» جمله بساز، ميگه: پايتخت روسيه مسكوس! به تركه ميگن: با «كشاورز» جمله بساز، ميگه: كسكشا ورزش كنيد! به تركه ميگن: با «كشور» جمله بساز، ميگه: با كش ور رفتم خورد به چشمم! به تركه ميگن: با «كوش» يك جمله بساز، گفت: شلوار من كوش؟ گفتند: اين كه نشد، «كوش به معني كوشش.» گفت: شلوار من كوشش؟ گفتند: بابا، «كوشش يعني كار.» گفت: خب از اول ميگفتين، شلوار كار من كوشش؟ به تركه ميگن: با «كيشميش» يك جمله بساز، گفت: من پسر عموش ميشم، تو كيشميشي؟ به تركه ميگن: با «گوهر» يك جمله بساز، گفت: توي گو، هر موقع به من ميرسي ميگي يه جمله بساز. به تركه ميگن: با «لجن» جمله بساز. ميگه: نميدونم چرا همه بچهمحلها با من لجن؟ به تركه ميگن: با «لوبيا» جمله بساز، ميگه: كوچولوبيا! به تركه ميگن: با «لوستر» جمله بساز، ميگه: من 3 تا دختر دارم يكي از يكي لوستر! به تركه ميگن: با «ماشين» جمله بساز. ميگه: چقدر خوبه كه شما بياييد همسايه ماشين! به تركه ميگن: با «مايلي كهن» جمله بساز، ميگه: مايلي كهنتو عوض كنم؟! به تركه ميگن: با «مترو» جمله بساز. ميگه: اصلا سوالتون غلطه! شما بايد بگين مترو ببر، مترو بيار، مترو بكش ولي متروچيه نداريم! به تركه ميگن: با «محمد دوعايه» (دروازه بان تيم فوتبال عربستان) يك جمله بساز، گفت: من يك آيه از قرآن حفظ كردم، محمد دوآيه به تركه ميگن: با «ممه» جمله بساز. ميگه: گرممه به تركه ميگن: با «مناجات» يك جمله بساز، گفت: مونا جات رو بنداز بخواب. به تركه ميگن: با «مينا و تينا» جمله بساز. ميگه: مامانم اينا با باباتينا رفتن شمال! به تركه ميگن: با «مينا» جمله بساز. ميگه: با قاسماينا رفتيم بيرون! به تركه ميگن: با «نجيب» جمله بساز. ميگه: يه شلوار خريدم نه جيب جلو داره نه جيب عقب! به تركه ميگن: با «نخ سوزن» جمله بساز، ميگه: اين بچههاي تيم ملي واقعا زحمت ميكشند، نخسوزن علي دايي! به تركه ميگن: با «نمودار» جمله بساز، ميگه: آي امان از كونِ مودار! به تركه ميگن: با «نمونه» يك جمله بساز، گفت: اين كه مي بينين سرمونه، اين پاهامونه ، اينم كونمونه. به تركه ميگن: با «هندونه» جمله بساز. ميگه: هند اونه كه بغل پاكستانه! به عربه ميگن: با «ماهيچه» جمله بساز، ميگه: ولك كير خر درمقابل كيرِما هيچه! به لره ميگن: با «بيد» جمله بساز. ميگه: در خانه ما يك بيد بيد! ميگن: اون بيد نيست، بوده. ميگه: آهان باشه، در خانه ما يك بود بيد! |
||